எழுந்து வாடா என் தோழா...

உரிமைகளை விற்று

ஊமையாகிக் கொண்டிருக்கிறாய்

உணர்வுகளைத் தொலைத்து

ஊணமாகித் தவிக்கிறாய்...

உழைப்பை மறந்து

ஊதாரியாய் திறிகிறாய்

உரக்கப் பேசினாலே-உன்

நரம்பேயுனைக் கொன்றுவிடும் 

தொடுதிரையில் தொட்டபடியே

தூங்கிக் கிடக்கிறாய்

தூசுகள் படிந்து 

துரும்பாய் உதிர்கிறாய்...

உதிரத்தின் வேகத்தில்

அதிரும் இளமையடா 

ஆகாய வீதியில்-இங்கு 

ஆழ்கடலே பாயுமடா...

எழுந்து வாடா

என் தோழா 

ஏணிகள் தேவையில்லை

துணிவுகள் போதும்...

-விசித்திரக்கவி...